„Еј, зошто зјапаш во мене? Немаш и никогаш нема да имаш нема! Дебелното момче почна да го задева едно слабо момче, вртејќи ја новата играчка во неговите раце. “А ти, ти си дебел!” Да! – рече Влади, стеснувајќи ги очите презирно.
„Завист и молчи“, ржеше дебелиот. – Тоа е затоа што секогаш имам деликатеси за јадење. Мајка ми ме храни со вкусна храна. Пита, пица, шницли, а баба ти само ти дава коски да глодаш – додава момчето и се смее.
Влади ги стисна усните и веднаш поцрвене. Момчето пораснало со баба му, не ја познавал мајка си. Беше јасно дека кутрата старица едвај врзувала крај со крај. Баба беше многу стара, едвај можеше да оди, па Влади мораше се да носи на своите кревки раменици.
„И кога ќе умре баба ти, ќе те пратат во сиропиталиште“. Еве каде ќе живеете – Дебелиот се повеќе го провоцира момчето. – Како знаеш? Влади се запрепасти и трепна.
„Ми кажа мајка ми“, рече суво дебелото момче, извади бонбона од џебот и силно удирајќи со неа.
Влади повеќе не можел да слушне што му зборува момчето, но бил шокиран од веста. Момчето побрзало дома да ја земе количката што ја нашол во ѓубрето. Попатно размислуваше како ќе биде сам, без баба му, непотребен и неразбран од никого.
„Бабо, уште ќе живееш, нели? Момчето истрчало во куќата, со солзи од лицето. Старицата стана од креветот и седна на работ. „Владка, што има внуче? Каде одиш? – додаде бабата и гласно се накашла. Влади ја погледнал и сфатил дека баба му е многу болна. Таа почна многу да кашла, едвај станувајќи од креветот. Но, немаше пари за медицинска нега, особено што тие сè уште должеа пари во блиската продавница.
Влади застана пред старото огледало во ходникот и гласно рече: – Јас можам!
Неколку минути подоцна стоел во аптеката.
„Госпоѓо, дозволете ми да ви го измијам подот! На баба ми и требаaт лекарства. Таа ќе умре без нив, а мене ќе ме пратат во сиропиталиште – се пожали Влади едвај задржувајќи ги солзите. „Излегувај одовде, проси на друго место! Оди си! Аптекарката налутено ја сврте раката. “Оди на друго место!”
„Кој ти дозволува да зборуваш со дете така? – интервенирала млада жена која цело време стоела покрај прозорецот. Фармацевтот веднаш се засрамила и почнала да се извинува. „Што не е во ред со баба ти? Прашала госпоѓата. „Таа е болна, кашла“, рече момчето со натрупани усни. „Сега ќе купиме се што и треба“, рекла жената и почнала да му кажува на аптекарката зборови непознати за Влади.
Старицата пополека оздравела, а непознатата госпоѓа често ги посетувала и момчето и неговата баба. Кога бабата си заминала, жената го посвоила детето кое тогаш било многу навикнато на неа. Оваа жена бев јас.
Влади веќе има дваесет и пет години. Студира за доктор и многу внимателно се однесува со постарите!