6 C
Skopje
вторник, август 16, 2022

Видео: Ставете го ова во чевлите на леденото време – веќе нема да пропуштат вода

Надвор температурите се длабоко под нулата, а се најавува уште поледен бран. Токму поради тоа, овој трик супер ќе ви користи. Ако немате водоотпорни чизми...
More

    ПОСЛЕДНИ ОБЈАВИ

    Ивана во Германија замина со последните 200 евра и 2 куфера: Сакав да пропаднам во земја од тага, а сега нашиве доле неможам да...

    Ивана Тевих е родена во Крапина. Пред помалку од две години, на 33-годишна возраст, таа почувствува голема потреба за промени. Работела во бутик скоро 12...

    Ослободете се од замор и зајакнете го мозокот: 7 намирници за подобра меморија и концентрација

    Според резултатите од една американска студија која се занимаваше со темата за стареење, се покажа дека храната богата со фолати е добра за мозокот...

    Од ова место мајката божја им дарила пород на многу жени, духовно светилиште во Македонија кое треба да го посетите

    Манастирот „Рождество на Пресвета Богородица“ или познат како е средновековен храм кој се наоѓа на 3 километри над селото Сливница во Преспа. Манастирот датира од...

    Тина била мртва 27 минути. Кога повторно се разбудила напишала три збора кои никој нема да ги заборави:

    Минатото лето Американката Тина Хајнс се бореше да ја преживее битката на нејзиниот живот. Таа е мртва (во клиничка смрт) речиси половина час! И...

    Македонка со тешка исповед од странство: Сакам да им порачам на сите жени да внимаваат со кого си имаат работат

    Јас сум дете од 80-тите. По комунизмот, многу семејства кои живееле во близина емигрирале: Германија или Америка. Не се враќаа со години и мојот сон беше да заминам во странство. На 18-годишна возраст бев разубедена и останав во Македонија, дипломирав на Универзитетот во Скопје, потоа магистрирав и почнав да работам. Ми требаше почетен почеток и пракса, работата беше одлична, но плаќањето не. Така, отидов на лето како слугинка во едно мало село помеѓу Инсбрук и Бернер. Тоа беше во 2009 година. Се најдов во мал семеен хотел, каде што сопственикот се покажа дека е млад човек, неженет, без деца, самец и со силно мајчинско присуство. Беше лето, после работа ми беше досадно, за викендите одев на патувања, но без познаници и пријатели околу мене беше многу осамено.
    После работа бев поканета да пијам кафе на рецепција, но јас секогаш одбивав, обидувајќи се да испарам што побрзо од очите на шефот.

    Готвачот и чистачката живееја во иста куќа и беа љубезни кон мене. И од досада отидов да му помогнам на готвачот навечер кога одмараше чистачката. Шефот неколку пати ме забележа во кујната, но ништо не рече.

    Се додека еден ден не ме покани на екскурзија со група Германци. Ми рече дека не можам да одам со обични тренерки и патики, туку со специјални панталони „опрема“ за патувањето, специјална кошула и чевли. Ми даде кошула и панталони, а јас истрчав и купив обувки во блиската продавница на Саломон. Испадна дека чевлите не се типични за патување, требаше да бидат повисоки, над глуждот. Но, тој ме прифати со нив на патувањето. Иако ми беше толку глупаво, како да не сум била на екскурзија во Македонија и не сум трчала во шума ни со сандали! Беше одлично да се биде меѓу нови луѓе, прашуваа Германците и ме прашуваа за Македонија и за животот таму. зошто дојдов овде итн.

    Вечеравме и отидовме дома, но јас бев поласкана што некако го разбудив интересот на шефот. Потоа ми се јави еден ден на тераса и ми покажа каде планира да гради, сака да направи поголем стан итн. И ако го направи тој чекор, требаше да го направи сега, а не 10 години подоцна, кога имаше 50. Но, зошто ми го кажуваше ми звучеше како да сака да му бидам жена. Бев обземен од толку топло чувство на среќа што не сум го доживеала досега. Потоа ме покани една вечер во Инсбрук, се шетавме и ме фати за рака. Постојано му се обраќав со „Господин Х.“ и некако таа почит противречи на ракувањето. Чудно ми беше, бев збунет, не знаев што да правам и дали да подлегнам на искушението и да го пробам забранетото овошје. Не бев посветена и немав перспектива во Македонија, паднав во стапица. Станавме пар.

    На крајот на сезоната сакав да купам нов лаптоп и тој го нарача од компанијата што го одржува серверот и компјутерите на хотелот. Од персоналот останав само јас. Ми даде задача да ги чистам становите главно на првиот кат. Конечно во октомври ми кажа дека во октомври ме пушти на 1/2 работен час, ги задржа парите за лаптопот и ми подаде помалку од половина плата.

    Тоа беше нашата прва сериозна кавга тогаш, кога реков дека ме користи и не се согласувам со тоа. И рече: „Штом ќе те искористам, можеш да се вратиш во Македонија“. Бев заљубена, имав големи надежи и останав со празни раце! Уште една грешка предизвикана од манипулации и деструктивни емоции. Останав и работев на црно, без договор и без плата од 1 ноември, додека не добив работна дозвола за зимската сезона.

    Што направив: тој ги реновираше хотелските соби. Чистев, преместував тули итн. Работевме цел ден, седнавме да јадеме на ручек, мајка му готвеше за нас и работниците кои учествуваа во поправките. Зборуваа дијалект што не го разбирав, не ме вклучија во муабетите, како да не сум таму. И ја почнав зимата како келнерка. Мојата најлоша работа е да им служам на луѓето. Наутро подготвував појадок, шведска маса, сервирав, им носев на луѓето кафе или чај на масите…

    Послужив, ги исчистив масите, се подготвив за вечера. Со мене работеше 16-годишно девојче, практикант. Додека таа не си замина, јас останував сама наутро, а навечер со келнерка. Рано станување, доцна легнување, после ручекот помеѓу 13.30 и 17 часот бев сама, бидејќи господинот беше на рецепција и тивко и лесно му објаснуваше на рецепционерот или гостите. Но, немаше време за мене. И еве дека ми се исполни желбата да работам на новогодишните празници!

    Додека следев, размислував за тоа колку би било кул да се работи во ресторан каде што клиентите се забавуваат. .. Тогаш 2009-10 ми беше дадена таква можност. Во тек се одлични подготовки и за Божиќ и за Нова Година. Не знам зошто тоа што може да се направи за час или два треба да се направи за 5-6 часа. Буквално без пауза од 7 до 13 часот наредниот ден работиме за Божиќ и до 16 часот за Нова Година. Се разбира, овие часови не се платени! Почнувајќи со поместување на маси, украсување, виткање салфетки, ставање дополнителен прибор и чаши, свеќи, правење аперитив… Моментот за кулминација беше НОВА ГОДИНА. Мени од шест јадења: предјадење + супа + шербет + уште едно предјадење + главно јадење + десерт, рацете веќе ми одбиваа, зглобовите ме болат од тешките чинии и постојаното сервирање и сервирање, ме болат нозете, а мојот пријател, испадна дека морав да му донесам шампањ, за кога луѓето одат во кафеана да дочекаат Нова година, да имаат со што да се заебаваат, да но не! Не можев да се појавам со црвени очи.

    Во кујната не можеа да сфатат за што плачам, еден готвач рече: „Ова е од стрес!“ Не, солзите беа прво од умор, потоа од незадоволство и неразбирање на она што се случува! Јас бев партнерката на газдата, имам 2 високи образованија и да не се поврзани со оваа работа, барем чувствував дека не е нормално да се заебавам од прво место со најблиската личност и дека треба да си посакувам увава година.!! Наместо тоа, послужете, исчистете, преместете ги масите и подгответе се за појадок. И јас никогаш не ја видов мојата најблиска личност во вечерните часови… Следуваше друг разговор, во кој го прашав што очекува од мене во иднина, не сакаше да ми каже, само ми рече:дека сум слободна да одлучам што да правам со мојата иднина ако не сум задоволена да си тргнам. Го прашав што ќе им каже на своите познаници кога ќе замине, а тој ми одговори:

    „Не грижи се за тоа!“ Се затвори во себе, замолче, не рече ништо, покажа повредена гордост или можеби лутина! Барем на неколку дена, така функционира. Ги спакував куферите, куфер. Тој го виде ова, но не рече ништо, не ме спречи. Не знам зошто останав овој пат. Кон крајот на зимата отидов на лизгалиште, можеби по 3-ти пат. И несвесно ја удрив раката во стаклениот ѕид на лизгалката. Не почувствував толку голема болка додека се вратив дома. Сакав да одам кај мојот лекар, но тој ми рече: „Не, ќе каже дека си повредена и ќе ти пише боледување!“ Ќе одиш кај мојот братучед!“ Таа е млада и штотуку дипломирала, а токму поради тоа што е негова роднина неа ја избрав за докторка. Не верував како негов роднина што можат да ми направат! Но, отидов кај неа. И таа на рендген виде дека има скршено кученце и ми стави шина 10 дена.

    Бев во болница, но сè уште бев на работа, сè уште работев дури и носејќи 1 чинија! Ја гледав одвратноста на некои од гостите во моите очи кога им ја донесов храната, но драга моја, не му беше грижа… Не му беше грижа кога бев болна, продолжив да работам со треска и повраќање! Помина зимата и тој дојде во Македонија во април на 5 дена. Тој не покажуваше никакви емоции или чувства кон мене. Го запознав со моето семејство, со познаниците, тој работеше по неколку часа на ден на компјутер… Не кажа дали му се допаѓа или не, но оттогаш не сака повеќе да доаѓа во Македонија. Потоа во оф-сезона останав многу кратко во Македонија, почувствував потреба да бидам со него или поточно до него, затоа што навистина никогаш не сме биле заедно, не сме имале време да излеземе некаде или само да седиме, да разговора.

    Пак имаше поправки и пак не ми плати, еднаш рече „Ти спиеш и јадеш овде!“ и храна! Јас не сум животно. Тој не сакаше да разбере, а мајка му постојано го туркаше, охрабруваше и бранеше од мене. Кој сум јас, гјаурка, да имам претензии во нивниот хотел! Постојано бладаше или против странци, против бегалци од Чеченија или против студенти кои наместо да работат, студираа со години… И јас се чувствував директно засегната! Но, се преправав дека не сум погодена. Сега се прашувам каква будала изгледав тогаш ???

    Работев бремена до последен момент, работев откако се породив, работев навечер со количката и бебето изложено на чад од цигари и бучавата на гостите, бидејќи немаше кој да го чува бебето. Работев трудна и со второто и да бидам жива и здрава наскоро во 5 и 6 ќе бидам, деца без работа, без режим, затворени во хотел, без излегување, ништо…

    Во градина што одат од 8 до 12 и потоа лудувајте низ хотелот или гледајќи телевизија или пред компјутер. Работам без слободен ден во сезоната, понекогаш работам и 14 часа. И мојот љубовник доаѓа дома помеѓу 1 и 3 часот навечер, седи и гледа телевизија сам по затворањето на хотелот. За него единствено битно е неговиот душевен мир и непречено да оди во хотел (да има доволно персонал за да не мора ништо да прави!)
    Со сето ова сакам да им порачам на сите жени да внимаваат со кого си имаат работа и особено со странците, бараат само интерес!
    Го објавуваме без уредување писмото на В.В.

    Latest Posts

    Ивана во Германија замина со последните 200 евра и 2 куфера: Сакав да пропаднам во земја од тага, а сега нашиве доле неможам да...

    Ивана Тевих е родена во Крапина. Пред помалку од две години, на 33-годишна возраст, таа почувствува голема потреба за промени. Работела во бутик скоро 12...

    Ослободете се од замор и зајакнете го мозокот: 7 намирници за подобра меморија и концентрација

    Според резултатите од една американска студија која се занимаваше со темата за стареење, се покажа дека храната богата со фолати е добра за мозокот...

    Од ова место мајката божја им дарила пород на многу жени, духовно светилиште во Македонија кое треба да го посетите

    Манастирот „Рождество на Пресвета Богородица“ или познат како е средновековен храм кој се наоѓа на 3 километри над селото Сливница во Преспа. Манастирот датира од...

    Тина била мртва 27 минути. Кога повторно се разбудила напишала три збора кои никој нема да ги заборави:

    Минатото лето Американката Тина Хајнс се бореше да ја преживее битката на нејзиниот живот. Таа е мртва (во клиничка смрт) речиси половина час! И...

    АКТУЕЛНО

    Печалбарска сцена што го расплака целиот Балкан: Се збогуваат на автобуска станица, тој заминува без неа и детето …

    Фотографијата од младиот брачен пар што се разделува на автобуската станица во Тузла за кратко време ги запали социјалните мрежи и предизвика коментари полни...

    Бидете внимателни со вашите сметки во Грција! Лажат (ФОТО)

    Балканка решила да ги предупреди нашите граѓани за шеми кои се прават во рестораните во соседна Грција. Таа прецизира дека кога им дале забелешка...

    Татkото бил „презафатен“ со мобилниот за да го погледне синот – 2 минути подоцна ја сфатил својата грешка

    Технологијата ни даде неверојатни можности за комуникација кои беа научна фантастика со децении. Технологијата, а особено телефоните, не поврза и не раздели повеќе од...

    Мајката го оставила момчето (3) на гробишта, но Господ се погрижил за него

    Бог е секогаш со нас. Тој нè чува и бдее над сите околу нас. Така тој се грижел за 3-годишно момче кое мајка му,...

    (ЦЕЛА ПРОЦЕДУРА) Бугарски пасош: Трендот не запира, како најлесно до него?

    Не запира бранот на граѓани кои речиси секојдневно се упатуваат кон соседна Бугарија . Причината-бугарски пасош. Бројките рушат рекорди а источниот регион и градот Делчево и...

    Stay in touch

    To be updated with all the latest news, offers and special announcements.